arxontikon
vivliopoleio
coavacafe
pennygiannakopoulou
bestseller

Σκηνές από την αλησμόνητη ταινία “Όλα είναι δρόμος” του Παντελή Βούλγαρη αναβίωσαν το βροχερό πρωινό του Σαββάτου στη Λάρισα, όπως μετέδωσε το onlarissa.gr. Εκεί όπου έπεσαν “τίτλοι τέλους” σε ένα ιστορικό κτήριο επί της οδού Βύρωνος 18, το οποίο για αρκετές δεκαετίες (το ’70 και το ’80 κυρίως) λειτούργησε ως… σχολείο σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης για τους Λαρισαίους μιας ολόκληρης γενιάς με “δασκάλες” που άφησαν εποχή είτε με τα κάλλη τους (η περίφημη Μπία που ξεκίνησε από εκεί και τη γνωρίσαμε στο ιστορικό επίσης κτήριο της Ηφαίστου), είτε με τη ζεστασιά τους, όπως η επίσης περίφημη Αλέκα, που αργότερα προσέφερε την ίδια ζεστασιά στα αδέσποτα ζώα, η Ιωάννα και πολλές ακόμη κυρίες του αγοραίου έρωτα.

“Μνημείο” από τα ελάχιστα εναπομείναντα μιας ολόκληρης εποχής που την περιέγραψε έξοχα ο Λαρισαίος ποιητής και συγγραφέας, Κώστας Λάνταβος, στο βιβλίο του “Μαριώ”. Ένα θαυμάσιο λογοτέχνημα που βασίστηκε στην αφήγηση μιας από τις βοηθούς της Μπίας και της “Κρητικιάς”, αλλά που δεν διαβάστηκε ποτέ από τους Λαρισαίους, αφού αποσύρθηκε ελάχιστες ώρες μετά την κυκλοφορία του στα βιβλιοπωλεία, με δικαστική απόφαση που εκδόθηκε όταν οι συγγενείς της “Μαριώς” κατέθεσαν μήνυση.

leuki
dianastore

Ο ιδιοκτήτης του ακινήτου, o κτηνίατρος Θωμάς Γεωργιάδης, ετοίμασε ένα αποχαιρετιστήριο σόου μιας άλλης εποχής, καθώς την ώρα που η μπουλντόζα κατεδάφιζε το ακίνητο, πάνω στο οποίο υπήρχε το πανό που έγραφε «Ηλία ρίχτο… όλα είναι δρόμος», η ορχήστρα έπαιζε το “Θα πάρω φόρα” της Μαίρης Μαράντη και ο Θωμάς Γεωργιάδης, ως άλλος Γιώργος Αρμένης, χόρευε τη βαριά ζεϊμπεκιά στη μέση του δρόμου.

«Είναι η τελευταία ημέρα ενός ιστορικού κτηρίου της πόλης μας και θα ήθελα να το αποχαιρετίσουμε όπως αυτό του αξίζει» είπε αργότερα μπροστά στην κάμερα.